"Ik was nergens veilig"

Jules (49) wordt jarenlang gepest en misbruikt. Hij besluit terug te slaan. Zeven keer gaat hij de gevangenis in voor geweldpleging. Totdat hij zich realiseert dat hij in staat is tot moord en op zoek gaat naar hulp.

De Hoop helpt. Zelfs de meest schrijnende verhalen kunnen veranderen in een verhaal van hoop.

Misbruik en pesterijen

“Als kind wist ik niet dat ik misbruikt werd,” zegt Jules. “Vrouwelijke familieleden gaven me bepaalde opdrachten en die voerde ik uit. Ik dacht dat het normaal was. Totdat ik rond mijn 20e een programma zag over misbruik. Ik was alleen thuis en werd heel emotioneel. Alles kwam terug.”

Gepest en geslagen
“Het misbruik duurde van mijn 8e tot mijn 12e. In ongeveer diezelfde periode werd ik ook gepest en in elkaar geslagen. We waren van Rotterdam verhuisd naar een plaatsje in de Alblasserwaard. Op school was ik de enige met een andere kleur. Thuis moest ik het ook ontgelden. Pa stond onder druk en had soms een kwade dronk. Ik was nergens veilig. Toen ik 12 was dacht ik: ‘Wat ze met mij doen, kan ik nog veel beter’. Ik ging van me afslaan.”

Verbittering

“Ik vocht op de mavo als brugklasser met vierdeklassers om aanzien te krijgen. Ik wilde me niet meer laten terroriseren. Het werd een sport wie het meeste kon stelen. Dat ging vroeger gemakkelijker dan het nu zou gaan. Toch werd ik wel eens gesnapt. Maar de politie hield me de hand boven het hoofd, want mijn vader was een intimiderende man, met contacten in de onderwereld.

Haat
Ik werd een verbitterde, haatdragende jongeman. Iedereen moest het ontgelden: mijn vader, mijn moeder, onbekenden op straat, vriendinnen. Iedereen die me pijn deed, kreeg het twee keer zo hard van me terug.”

"Iedereen moest het ontgelden: mijn vader, mijn moeder, onbekenden op straat, vriendinnen. Iedereen die me pijn deed, kreeg het twee keer zo hard van me terug.”

Jules vertelt zijn ervaringsverhaal rond misbruik en pesten

Drugs en agressie

Jules leert ook drugs kennen. “Op mijn 15e ben ik gaan blowen. Als ik dat deed, had ik geen last van sommige gedachten. Dat vond ik fijn. Om hetzelfde gevoel te houden heb je steeds meer drugs nodig. Uiteindelijk heb ik zo’n beetje alle drugs gebruikt, behalve heroïne. Ik leefde op straat in Rotterdam en ging gevangenis in, gevangenis uit. Ik dacht dat ik in de gevangenis niet bang was. Als ik het nu analyseer, is iedereen daar bang. Je probeert je een houding te geven.”

Moord
Zo’n twintig jaar geleden krijgt Jules een ernstig conflict met zijn vader. “Het is zo hoog opgelopen dat hij een mes had en ik hem aanviel met een stoel. Ik pakte het mes af en wilde hem doodsteken, maar mijn moeder begon te gillen. Ik ben het huis uitgerend. Daar begon de kanteling. Ik ging nadenken. Ik wist dat ik tot moord in staat was. Moorden was het enige dat ik nog niet gedaan had. God heeft me ervoor bespaard. Ik wist: als ik niets verander, vermoord ik wel iemand. Ik ben hulp gaan zoeken.”

"Ik wist dat ik tot moord in staat was. Moorden was het enige dat ik nog niet gedaan had. "

Ervaringsverhaal Jules De Hoop, misbruik en pesten

De weg naar hulp

Hulp vinden blijkt niet gemakkelijk. “Overal hoorde ik: ‘Je past niet in het programma vanwege je verleden’. Uiteindelijk lukte het toch. Ik kreeg een psycholoog die zich heel kwetsbaar opstelde. Hij leerde me praten, nog niet de diepte in, gewoon over de dagelijkse dingen. Ik ben in die tijd ook twee keer opgenomen geweest voor mijn drugsgebruik, maar ik viel allebei de keren terug. Ik heb me met hulp van mijn psycholoog ook een paar keer laten opsluiten in een separeercel, als ik voelde dat ik iemand iets wilde aandoen.”

De Hoop
Na zijn tweede terugval geeft Jules het afkicken op. “Ik dacht dat het me nooit zou lukken. Ik begon plannen te maken om me dood te drinken. Maar ik kwam een ex-vriendin tegen die op me inpraatte. Ik ging toch weer naar de huisarts. Zij stelde De Hoop voor. Ik had er nog nooit van gehoord. Bij De Hoop ben ik veranderd. Ik had een keer ruzie en rende achter iemand aan die me dwarszat. Ik had het schuim op mijn mond.

Gebed
Een vrijwilliger vroeg: ‘Mag ik voor je bidden?’ Ik schreeuwde het uit en hij begon te bidden. Na afloop zei ik: ‘Jij bidt en ik word rustig. Hoe kan dat?’ Hij zei: ‘Je bent aangeraakt door de Here Jezus.’ Toen zei ik: ‘Als jouw Jezus dat kan, wil ik Hem leren kennen’.”

"Ik had het schuim op mijn mond. Een vrijwilliger vroeg: ‘Mag ik voor je bidden?’ Na afloop zei ik: ‘"Jij bidt en ik word rustig. Hoe kan dat?"

Tijd om te genezen

Jules heeft bij De Hoop acht jaar therapie en drie jaar pastorale zorg. “Dat is ongekend lang. Ik heb de tijd gekregen om te genezen. Ik had vier grote behandelpunten: haat, agressiviteit, moeite met blanken en misbruik. Toen ik vertrouwen begon te krijgen in mijn behandelaren, durfde ik het achterste van mijn tong te laten zien. Mijn psycholoog legde me niets op. Dat was precies wat ik nodig had. Ondanks mijn gewelddadigheid heb ik in al die tijd maar één koffiekopje gesloopt. Ik ben gezegend met alle zorgverleners. Ze waren puur, geduldig en liefdevol. Ik heb door hen heen steeds meer de liefde van Jezus leren zien.”

Blijven leren
Nog niet alles is opgelost. Jules: “Door het misbruik was ik alle vrouwen gaan haten. Als mijn dochter van acht een grote mond geeft naar haar moeder, heb ik nog steeds de neiging om boos te worden. Ik ben er nog niet klaar mee. Van huis uit word je ook niet geleerd hoe je met situaties zoals misbruik moet omgaan. Nu is er veel meer aandacht voor. Dat is maar goed ook!”

Er zijn meer mensen zoals Jules, die met zichzelf in de knel komen door misbruik, pesten of andere ingrijpende omstandigheden. Wij willen hen bereiken. Help jij mee?

Loop jij vast in het leven of zijn er problemen die je blijven beheersen? Er is hulp. Ga naar de website van De Hoop ggz voor alle informatie; we helpen graag verder.