Aan de Oudendijk in Dordrecht bevindt zich een voormalige boerderij die nu een ‘domein’ is van de Interne Opleidingsschool. Oud-cliënten van De Hoop kunnen hier werken en leren en zo een eigen plek in de samenleving innemen. We brachten een bezoek.

Wat is een domein eigenlijk? Sjaak Monster, projectleider ervaringsdeskundigheid, legt het uit. “Domeinen zijn stageplekken van de Interne Opleidingsschool. Het gebouw aan de Oudendijk heeft bij De Hoop verschillende therapeutische functies gehad, maar stond leeg omdat de gemeente de subsidie had stopgezet. De directie van De Hoop vroeg of wij het wilden beheren als een hotel voor leerlingen van de school, artsen met bereikbaarheidsdienst en stagiairs. Hotel vonden we niet het goede woord; we maakten er een pension van.”

Meer dan een pension
Al snel wordt het meer dan een pension: “We hebben 26 slaapplekken gecreëerd, maar ook de tuinen aangepakt,” vertelt Sjaak. “We hebben bijen, schapen en moestuinen. We hebben een keuken opgezet, met catering voor derden zodat we geld verdienen. Het is geweldig dat we giften van Vrienden van De Hoop krijgen, maar we willen zoveel mogelijk zelf ook een duit in het zakje doen. We vinden dat we dat verplicht zijn.”

Werkervaring
Sommige deelnemers van de school doen werkervaring op aan de Oudendijk. Sjaak: “Onze visie is dat we het beste uit mensen willen halen. Ze worden eigenaar van een domein. We dagen ze uit er helemaal voor te gaan. Ze krijgen verantwoordelijkheid. We bemoedigen ze, maar zijn ook heel duidelijk en verwachtingsvol. Dan zie je mensen opbloeien. Steeds meer mensen willen hier permanent wonen; er komt daarom nu een woongemeenschap.”

Oudendijk Ervaringsschool Ervaringsdeskundigheid

Contact met anderen
Het wordt tijd voor een rondleiding. Dat doet Conrad, die in 2017 bij De Hoop kwam. “Ik was toen al drie jaar op verschillende plekken in behandeling voor alcoholafhankelijkheid. In klinieken blijf ik clean, maar thuis gaat het binnen een paar dagen fout, door eenzaamheid. Nu ik op de Oudendijk woon, heb ik nergens last van. Gisteren had ik een atletiekwedstrijd. Dan kom ik rond middernacht thuis en loopt er nog iemand rond met wie ik even kan praten. Vanochtend begon ik de dag met anderen in een dagopening. Dat is gewoon fijn.”

Samen leven
De rondleiding begint in het voorhuis van de boerderij. “Hier komt de woongemeenschap,” vertelt hij. “De woonkamer is al klaar. Yvonne, een van de andere bewoners, heeft die met spullen van de kringloop ingericht.” We lopen langs werkkamers en bezoeken de keukens, waar maar liefst vier enorme koelkasten staan. Conrad zegt: “Medewerkers en stagiairs van De Hoop hebben hier een eigen schap. Van maandag tot en met vrijdag wordt er gekookt. Voor drie euro kunnen ze aanschuiven.”

"In klinieken blijf ik clean, maar thuis gaat het binnen een paar dagen fout, door eenzaamheid. Nu ik op de Oudendijk woon, heb ik nergens last van."

Oudendijk Ervaringsschool Ervaringsdeskundigheid

Fietsenmaker en klusjesman in één
Op de Oudendijk is ook een fietsenmaker, Angie. Hij vertelt: “Ik ben hier al vanaf het begin. Ik ben fietsenmaker maar ook klusjesman. En als ze hulp nodig hebben in de tuin, doe ik het ook. Maar meestal knap ik fietsen op. Ik verhuur ze ook, per dag, bijvoorbeeld aan stagiaires van De Hoop. Ik zou nog veel meer willen doen, bijvoorbeeld fietsen opknappen voor mensen die een fiets krijgen van de gemeente of voor andere mensen die weinig geld hebben. Ik heb grote plannen!”

Een tuin voor De Hoop
Vanaf de fietsenmakerij gaan we naar de tuin, waar Wilfred werkt. Hij vertelt: “We hebben 35 moestuinbedden. We telen biologisch, zonder gif en zonder mest. We eten zelf uit de tuin en we leveren aan de Huizen van Hoop en de keuken van De Hoop. We hebben nu ook een bakfiets aan de straat staan, met verse groente en een potje waar mensen geld in kunnen doen. Het is in vertrouwen en het gaat goed.”

Herstel in rust
Wilfred vertelt het een en ander over zichzelf: “Ik houd van de natuur en heb in mijn herstel rust nodig. Ik was verslaafd aan cocaïne en ben nu anderhalf jaar clean, na 3,5 jaar gebruik. Het begon na mijn echtscheiding en het overlijden van mijn moeder. Zij was nog maar 52. Mijn tweelingbroer ging ervandoor met mijn nieuwe vriendin, ik raakte mijn baan kwijt… Alles kwam bij elkaar. Uiteindelijk zei ik: ‘Weet je wat, misschien moet ik naar De Hoop.’ Ik ben eigenlijk een gevoelig persoon; dat heb ik verstopt achter gebruik.”

"‘Weet je wat, misschien moet ik naar De Hoop.’ Ik ben eigenlijk een gevoelig persoon; dat heb ik verstopt achter gebruik.”

Oudendijk Ervaringsschool Ervaringsdeskundigheid

Moestuin, schapen en bijen
Wilfred vertelt verder: “Mijn eerste klus hier was de schapenwei maken. We hebben quesson schapen; dat zijn minischapen. We hebben een ram gehuurd en hadden dit jaar onze eerste lammetjes.” Wilfred laat de verschillende moestuinbedden zien en vertelt over de bijenkasten: “De imkers werken ook helemaal biologisch. Het gaat de imkers niet het meest om de honing, maar om het bestuiven van de bloemen.”

Afscheid
We nemen nog we een kijkje in de achtertuin, met een kippenren, konijnenren en een duiventil. In de til zit één kuiken van pauwstaartduiven. Dan is het tijd om voldaan afscheid te nemen.

De Oudendijk is een bijzondere plek waar cliënten opbloeien. Help jij mee om dat mogelijk te maken?